Τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι εννέα τραυματίστηκαν όταν μαχητικό αεροσκάφος συνετρίβη, σε κατοικημένη περιοχή στην πόλη Τομπρούκ. Το δυστύχημα σημειώθηκε κατά τη διάρκεια τιμητικής διέλευσης εις μνήμην Λίβυου χειριστή ο οποίος έχασε τη ζωή του τέσσερις ημερες πριν.

Πηγή

Πριν από δύο ώρες περίπου, ένα πολεμικό αεροσκάφος της λιβυκής αεροπορίας φέρεται να άνοιξε πυρ στο νεοναυπηγηθέν φορτηγό πλοίο «Iron Baron V», ελληνικών συμφερόντων, με παναμέζικη σημαία, το οποίο βρισκόταν στο εξωτερικό αγκυροβόλιο του λιμανιού της Ντέρνα.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δεν υπήρξαν τραυματίες, παρά μόνο υλικές ζημιές, ενώ δεν υπάρχουν και Έλληνες ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος. 

Πηγή 

8 Ιουνίου 1928, ένα κατάλληλα διασκευασμένο Brequet 19 το "ΕΛΛΑΣ, με χειριστή τον Υπολοχαγό Ευάγγελο Παπαδάκο και παρατηρητή τον Συνταγματάρχη, Χρήστο Αδαμίδη, πρωτεργάτη της Ελληνικής Αεροπορίας, απογειώθηκε από το Τατόι και πραγματοποίησε σε 20 περίπου μέρες το γύρο της Μεσογείου, διανύοντας απόσταση 12.000 χλμ. (HAF.gr)

Στα δημοσιεύματα της εποχής  - που προέρχονται από το αρχείο Tsimuha - μπορείτε να διαβάσετε για την έγκριση του εγχειρήματος, την απογείωση από το Τατόι, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε το πλήρωμα κατά τη διάρκεια της πτήσης πάνω από τις ακτές της Μικρά Ασίας, το κλίμα στους ενδιάμεσους σταθμούς, την άφιξη στο Χαλέπι, την πτήση πάνω από τους Αγίους τόπους και το ποταμό Νείλο, την άφιξη στην Αλεξάνδρεια, την Τύνιδα και την Καζαμπλάνκα  έως τη θριαμβευτική υποδοχή του πληρώματος στο Τατόι...

Οι περιπτώσεις που καταγράψαμε στο 22o quiz :

ΧΧ.ΧΧ.1948 : Ο Βούλγαρος Ζέντζο Κρίστερ αυτομόλησε στην Ελλάδα, κατά την ανάκριση του, δήλωσε πως σκοπό είχε να καταφύγει στον "ελεύθερο κόσμο".

13.09.1951 : Ένας Ίκαρος, ο Νίκος Ακριβογιάννης πήγε στις 7 Απριλίου 1952 στην Αλβανία για δήθεν εθνική αποστολή με την ιδιότητα του φυγάδα κομμουνιστή. Στη συνέχεια τον κατέδωσαν στις αλβανικές αρχές, ως διπλό πράκτορα. Ο Ακριβογιάννης καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Απριλίου 1953.

09.09.1970 : Ο Μιχάλης Μανιαδάκης αρνιόταν μετά την 21η Απριλίου να ενσωματώσει στη στολή του τα σύμβολα της χούντας. Την απόφασή του αυτή δεν την έκαμψαν ούτε οι φυλακίσεις ούτε οι συνεχείς μεταθέσεις σε όλη τη χώρα (Τανάγρα, Αραξος, Σούδα, Λάρισα). Λίγο πριν μετατεθεί στη Σχολή Πολέμου στο Τατόι και διαβλέποντας ότι του ετοίμαζαν νέες διώξεις αποφάσισε να διαφύγει στη Σοβιετική Ένωση με το αεροπλάνο του. 

"Προκειμένου να με κάψουν αυτοί, καλύτερα να κάψω μόνος μου τον εαυτό μου", μας εξηγεί ο ίδιος. Κατέστρωσε λεπτομερές σχέδιο πτήσης, υπολόγισε τη διαδρομή, τα καύσιμα που χρειαζόταν η Ντακότα του. Tο βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου 1970 απογειώθηκε από τη Σούδα με σβηστά φώτα, πίσω από αεροσκάφος της Ολυμπιακής που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα Χανιά. Πέρασε από το Ηράκλειο, και έφτασε στη Ρόδο, όπου και τον εντόπισαν τα Ελληνικά ραντάρ.

Το επιτελείο ανάμεσα τους και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων Οδυσσέας Αγγελής,ήρθε σε επαφή μαζί του... επιχείρησε να τον μεταπείσει. Η Αθήνα ειδοποίησε τις τουρκικές αρχές και το ΝΑΤΟ ζητώντας να του επιτρέψουν να προσγειωθεί και εν συνεχεία να τον παραδώσουν στο στρατιωτικό κλιμάκιο της Σμύρνης. Ο Μανιαδάκης προσποιούμενος ότι δεχόταν να προσγειωθεί συνέχιζε να πετά στα τυφλά με κατεύθυνση Βόρεια - Βορειοανατολική. Τότε η Αθήνα ζήτησε από την τουρκική αεροπορία να το καταρρίψει με το επιχείρημα ότι μεταφέρει διαβαθμισμένές ΝΑΤΟικές πληροφορίες στη Ρωσία.

Την διαταγή κατάρριψης του, την πληροφορήθηκε πολύ αργότερα από Έλληνα αξιωματικό του ΝΑΤΟ, ο οποίος του μετέφερε ότι απογειώθηκαν 4 τουρκικά μαχητικά για να τον αναχαιτίσουν, αλλά ο ίδιος δεν τα συνάντησε ποτέ. Μόλις μπήκε στο σοβιετικό εναέριο χώρο σοβιετικά Mig, τον "οδήγησαν" στη Σεβαστούπολη, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο. 

Έμεινε 6 χρόνια στην Τασκένδη δουλεύοντας σε οικοδομές. Άδεια επιστροφής στην Ελλάδα του δόθηκε μόλις δυο χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, το Νοέμβριο του 1976. Στις αρχές του 1977 πέρασε από δίκη με τις κατηγορίες της προδοσίας και της καταστρατήγησης βασικών κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, αλλά αθωώθηκε, συνέχισε για λίγο διάστημα τις πτήσεις κυρίως σε ψεκασμούς και μετά επέστρεψε στο χωριό του. Από το 1982 μέχρι σήμερα (1996) εκλέγεται συνεχώς πρόεδρος της κοινότητας Καλού Χωριού Λασιθίου.

25.11.1973 : Ο Αντισμήναρχος Δημήτριος Ζέλιος, διατάχθηκε να εκτελέσει αποστολή επίδειξης ισχύος πάνω από τις πόλεις της Θεσσαλονίκης, της Καβάλας, των Σερρών και της Δράμας. Ο διοικητής της 348 ΜΤΑ θεωρώντας ότι συμμετείχε σε ένα ευρύτερο σχέδιο που θα οδηγούσε σε εμφύλιο πόλεμο επέλεξε να αυτομολήσει στην Ιταλία.

11.02.1981 : Λίβυος χειριστής προσγείωσε το αεροσκάφος του στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Το αεροσκάφος επεστράφη στη Λιβύη τρείς ημέρες αργότερα ενώ ο Λίβυος παραδόθηκε στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, είχε σχεδιάσει να αυτομολήσει με αεροσκάφος C-130, μαζί του θα μετέφερε 19 αξιωματικούς που είχαν καταδικασθεί σε θάνατο. Το σχέδιο τους  απέτυχε και όταν η αντικατασκοπεία έμαθε για την αποτυχημένη προσπάθεια τους αυτομόλησε με αεροσκάφος Mig-23. Ο χειριστής είχε εκπαιδευθεί στη Γιουγκοσλαβία.

Η Υπηρεσία Συνεργασίας Ασφάλειας του Υπουργείου Άμυνας (DSCA) την 7η Ιουνίου 2013 ενημέρωσε το Αμερικανικό για την πιθανή πωληση στη Λιβύη 2 αεροσκαφών C-130J, 10 κινητήρων Rolls Royce AE 2100D3 ( 8 + 2 ως εφεδρικούς ) και σχετικού εξοπλισμού όπως ανταλλακτικά, εκπαιδευτική και υλικοτεχνική υποστήριξη συνολικού κόστους 588 εκατ. $

  

Πηγή 

Ο ιστότοπος WikiLeaks ανέπτυξε μία νέα εφαρμογή αναζήτησης των αποχαρακτηρισμένων τηλεγραφημάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την περίοδο 1973-1976 (“Kissinger Cables”). Τα διαβαθμισμένα ή μη τηλεγραφήματα που αφορούν την Ελλάδα φτάνουν τα 19.910 και την Κύπρο τα 11.189, μεταξύ των οποίων:

 Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Πράγα στις 9 Σεπτεμβρίου του 1974, το οποίο αποκαλύπτει δήλωση Τούρκου διπλωμάτη για την υποστήριξη της Λιβύης στην εισβολή στην Κύπρο. Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, ο πρώην ηγέτης της Λιβύης Muammar Qadhafi συμμετείχε σε τουλάχιστον δύο στρατιωτικές τελετές παράδοσης ποσότητας πετρελαίου στην Τουρκία καθώς βομβών και ανταλλακτικών μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία προήλθαν από την πρώην αεροπορική βάση Wheelus των ΗΠΑ. Σημειώνεται ότι η αμερικανική βάση Wheelus έκλεισε στις 11 Ιουνίου του 1970, ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα του Qadhafi και από μία σύντομη έρευνα προκύπτει ότι η βάση φιλοξενούσε τη δεκαετία του ΄60 Μοίρες αεροσκαφών F-86 και F-100, τα οποία βρισκόταν επίσης στο οπλοστάσιο της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας εκείνη την περίοδο και χρησιμοποιήθηκαν στην τουρκική εισβολή. Ο ίδιος Τούρκος διπλωμάτης αποκαλύπτει ότι δύο ή τρεις ημέρες μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο αφίχθησαν σε τουρκικές αεροπορικές βάσεις αεροσκάφη F-4E Phantom, τα οποία προοριζόταν για το Ιράν. Το τηλεγράφημα σημειώνει ότι οι Τούρκοι έσβησαν τα ιρανικά διακριτικά των αεροσκαφών και τα αντικατέστησαν με τουρκικά, “παραπλανώντας τους Έλληνες για το πραγματικό μέγεθος της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας”.

Πηγή

 Σύμφωνα με τον ιστότοπο «defence-point.gr», ο υπουργός Άμυνας της Λιβύης προχώρησε σε έντονη διάψευση της πρόθεσης της χώρας του να προχωρήσει στην αποδοχή της πρότασης που κατέθεσε η γαλλική εταιρία Dassault, να προμηθευτεί η βορειοαφρικανική χώρα τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-9 των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), προφανώς σε μια προσπάθεια της γαλλικής πλευράς για να ξεμπλοκαριστεί η προμήθεια των Rafale.

  Η διάψευση από τη μεριά του υπουργού Άμυνας ήλθε για να καταλαγιάσει ο θόρυβος που είχε δημιουργηθεί από δημοσιεύματα του αραβικού Τύπου, ενώ νωρίτερα είχαν προηγηθεί εξειδικευμένα στα ζητήματα της άμυνας ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Βέβαια, το θέμα δεν έχει κλείσει, αφού ο Λίβυος υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι η Γαλλία «είναι βασικός υποψήφιος» όταν ληφθεί η τελική απόφαση για τα μαχητικά που θα προμηθευθεί η Λιβύη. Το θέμα είχε απασχολήσει και το «defence-point.gr» σε μια εκτεταμένη παρουσίαση όπου είχε κατηγορηθεί η ελληνική πλευρά ότι δεν φρόντισε να αξιοποιήσει τις επαφές με τη μεσανατολική χώρα του Κόλπου με σκοπό να εξασφαλίσει τα υπερ-πολύτιμα στις σημερινές συνθήκες μαχητικά.

  Οι εξελίξεις αυτές ανοίγουν ένα παράθυρο «ευκαιρίας» για την ελληνική πλευρά. Η απόκτησή των συγκεκριμένων αεροσκαφών θα επιτρέψει τη συντομότερη απόσυρση παλαιοτέρων μαχητικών από την Πολεμική Αεροπορία, τη μείωση της πολυτυπίας και την κάλυψη του κενού των αποσυρθέντων με σύγχρονα αεροσκάφη, για τα οποία ήδη διατίθεται η πολυδάπανη υποδομή υποστήριξης, εκπαίδευσης και συντήρησης.

  Για να έχει όμως επιτυχία κάθε κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα με «στρατηγική ματιά», ως υποσύνολο της συνολικότερης σχέσης που επιχειρεί να οικοδομήσει η Ελλάδα με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επί τη βάσει του αμοιβαίου συμφέροντος. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει διακρατική συμφωνία, χωρίς ενδιάμεσους, με απόλυτη τήρηση όλων των όρων διαφάνειας.

  Πάνω απ’ όλα απαιτείται να αντιληφθεί η ελληνική κυβέρνηση την ανάγκη ενίσχυσης της Πολεμικής Αεροπορίας και των άλλων κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Και λόγω της οικονομικής κατάστασης, για αρκετό καιρό ακόμα, δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για μεγάλες και πολυδάπανες προμήθειες κύριου υλικού. Σε τέτοιες καταστάσεις ρόλο παίζουν οι στρατηγικές εταιρικές σχέσεις που χτίζονται με τις χώρες – συμμάχους και για να όταν επιλέγει κανείς συμμάχους εισέρχεται σε μία σχέση «δούναι και λαβείν».

  Φαντασία χρειάζεται και διάθεση για εξεύρεση «πολιτικών λύσεων», όχι μόνο με τα ΗΑΕ αλλά και με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές χώρες και οποιονδήποτε θα είχε τη διάθεση να βοηθήσει, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξης επωφελούς και για τα δυο μέρη συνεργασίας. Όσο καθυστερούμε ομφαλοσκοπώντας, οι επιλογές μειώνονται και σε βάθος χρόνου η στρατιωτική ισχύς της χώρας απομειώνεται τη στιγμή μάλιστα που είναι περισσότερο από όσο ποτέ αναγκαία όχι μόνο για την υπεράσπιση της ακεραιότητας της αλλά και των ζωτικών της συμφερόντων που πλέον επεκτείνονται στην Ανατολική Μεσόγειο.

 Όπως έγινε γνωστό, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) αποφάσισαν να δώσουν στη Λιβύη τον αεροπορικό στόλο των μαχητικών Mirage που διαθέτει, σε μια απόδειξη ότι η χώρα ουδέποτε είδε τα μαχητικά αυτά ως εμπορική πράξη, αλλά ως ένα ακόμα «εργαλείο επιρροής»… 

 Δεν έχει διευκρινιστεί εάν στη συναλλαγή εμπλέκεται κάποιο οικονομικό τίμημα, ή εάν η παραχώρηση θα προχωρήσει σε συνεργασία με τη Γαλλία, στο πλαίσιο της εικαζόμενης πρόθεσης του αραβικού κράτους να προβεί στην προμήθεια γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale.