Μια ενδιαφέρουσα λεζάντα από το AFM σύμφωνα με την οποία υπάρχουν "εικασίες" για την απόκτηση των Mirage 2000-9 των ΗΑΕ από το Πακιστάν. Θα ήταν ένα από τα πολλά σενάρια που κυκλοφορούν κατα καιρούς και ίσως θα περνούσε απαρατήρητο αν δεν έφερε την υπογραφή του δημοσιογράφου Αlan Warnes, γνωστού για τις πηγές του στις ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν.

(C) Armée de l'air

Mirage 2000-5 της EC 1/2 Cigognes συνετρίβη σε ακατοίκητη περιοχή 100 χλμ βόρεια του Νανσί. Ο πιλότος εγκατέλειψε επιτυχώς.  

Πηγή

Mirage 2000-5DI της RoCAF κατέπεσε σήμερα σε θαλάσσια περιοχή (ακτές Houlung), οι δύο χειριστές εγκατέλειψαν το αεροσκάφος με επιτυχία και περισυνελέγησαν λίγο αργότερα. Πρόκειται για το δεύτερο αεροσκάφος που χάνει η Ταΐβάν σε λιγότερο από μία εβδομάδα, ευτυχώς χωρίς ανθρώπινες απώλειες.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου από 4 έως 6 Νοεμβρίου 2012, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, συνοδευόμενος από τον Διοικητή Δ.Α.Υ. Αντιπτέραρχο (Ι) Χρήστο Βαΐτση, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Κατάρ κατόπιν προσκλήσεως του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων του Κατάρ, Υποστρατήγου Hamad bin Ali al-Attiyah. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, "στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος".

Οπωσδήποτε το γεγονός ότι ο Α/ΓΕΕΘΑ συνοδευόταν στη συγκεκριμένη επίσκεψη από τον Διοικητή Αεροπορικής Υποστήριξης δίνει αφορμή για σκέψεις. Υπενθυμίζεται ότι το Κατάρ διαθέτει 12 αεροσκάφη τύπου Mirage 2000-5EDA, που παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό ομοιοτυπίας με τα 25 ελληνικά Mirage 2000-5 Mk2...

Βέβαια, δεδομένου ότι το ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο δεν αφήνει περιθώριο αισιοδοξίας έστω και για την εκμετάλλευση "ευκαιριών", τυχόν σκέψεις περί άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος για τα αεροσκάφη αυτά ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Πολύ πιθανότερο φαίνεται το ενδεχόμενο, η συμμετοχή του Δ/ΔΑΥ στη συνάντηση των δύο Α/ΓΕΕΘΑ να συνδέεται με την εμπειρία της ΠΑ στην υποστήριξη του Mirage 2000 και τις αντίστοιχες ανάγκες της αεροπορίας του Κατάρ. Άλλωστε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης "Odyssey Dawn" το 2011, ένα σμήνος Mirage 2000 του Κατάρ είχε μετασταθμεύσει στην 115 ΠΜ και συμμετείχε από εκεί στις επιχειρήσεις πάνω από τη Λιβύη.
 

Καταριανό Mirage 2000-5 στη Σούδα, στα πλαίσια της συμμετοχής του στην επιχείρηση Harmattan

 Παρ' όλα αυτά, και επειδή κανείς δε γνωρίζει τι φέρνει το μέλλον, θα υπενθυμίσουμε ότι το Κατάρ από ετών συζητά την πώληση των αεροσκαφών αυτών - μεταξύ άλλων έγιναν αποτυχημένες κρούσεις στην Ινδία και την Ινδονησία. Η πρόθεση αυτή πιθανόν να έχει αναζωπυρωθεί, καθώς πρόσφατα δημοσιεύθηκαν πληροφορίες που θέλουν το Κατάρ να επιδιώκει την αντικατάσταση των 12 αυτών Μιράζ με Rafale. Ας σημειωθεί ότι η πρόταση ανταλλαγής παλιότερων Μιράζ με Rafale περιλαμβάνεται σταθερά στην πολιτική της Dassault για την προώθηση του τελευταίου σε παλιούς πελάτες (είχε άλλωστε προταθεί και στην Ελλάδα). 

Εμείς θα θυμίσουμε τι γράφαμε το 2010 στην πρότασή μας για την απόκτηση των αεροσκαφών από την ΠΑ: "θα μπορούσαν να αποκτηθούν τα 12 Mirage 2000-5Mk2 του Κατάρ, σε τιμή πολύ φθηνότερη από τον εκσυγχρονισμό που προτείνει η Dassault για τα ελληνικά, και μαζί με τα υπάρχοντα να εξοπλίσουν (25+12=37 αεροσκάφη) και τις δύο μοίρες της 114 ΠΜ. Από τα μη εκσυγχρονισμένα ελληνικά αεροσκάφη, θα μπορούσαν περίπου τα μισά να διατηρηθούν σε πλόιμη κατάσταση και να συγκροτήσουν ένα σμήνος ΤΑΥΝΕ ανά μοίρα για την εκμετάλλευση των ΑΜ-39 Exocet".(άλλα σχετικά κείμενά μας εδώ και εδώ)

Εννοείται ότι οι προτάσεις μας αυτές είχαν προκαλέσει την αντίδραση διαφόρων εξοπλιστικών κύκλων και ιστοσελίδων που διέβλεψαν "κίνδυνο να μείνει η ΠΑ 20 χρόνια πίσω" κλπ., ενώ άλλοι κατάπιναν την κάμηλο της ομοιοτυπίας σε ραντάρ/κινητήρες και διύλιζαν τον κώνωπα για διαφορές σε υποσυστήματα... Ας μας πουν τώρα τι αεροσκάφος αιχμής αποκτήθηκε αντί για τα "ξεπερασμένα" Μιράζ 2000 και πώς θα καλυφθεί το κενό της απόσυρσης των μαχητικών 2ης γενιάς...

Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι:
(1) Ο στόλος των Mirage 2000 της 114 ΠΜ έχει στρατηγική αξία δυσανάλογη προς το μικρό ποσοστό του επί της οροφής της ΠΑ, δεδομένου ότι τα αεροσκάφη αποτελούν τους μόνους διαθέσιμους φορείς των πυραύλων AM-39 Exocet και SCALP-EG.
(2) Μετά τη ματαίωση του εκσυγχρονισμού των 19 παλαιότερων αεροσκαφών EGM/BGM, αυτά οδηγούνται στην απαξίωση και απομένουν μόλις 25 εκσυγχρονισμένα αεροσκάφη, αριθμός αντιοικονομικός από άποψη υποστήριξης. Η προσθήκη των αεροσκαφών του Κατάρ θα κάλυπτε ιδανικά το κενό, συμπληρώνοντας ουσιαστικά την προβλεπόμενη δύναμη 2 μοιρών.
(3) Οι οικονομικές συνθήκες ναι μεν δεν είναι ευνοϊκές σήμερα, αλλά και η αντικατάσταση των αεροσκαφών του Κατάρ δεν θα γίνει αύριο, καθώς προαπαιτείται παραγγελία των νέων αεροσκαφών και αναμονή ως την παράδοσή τους, δηλαδή διάστημα τουλάχιστον 2-3 χρόνων. Σε αυτό το διάστημα, πολλά μπορεί να αλλάξουν και για την Ελλάδα. Θα ήταν σκόπιμο λοιπόν η Ελλάδα να δηλώνει παρούσα και ενδιαφερόμενη.

 Αμυντικές συμβάσεις ύψους 20 δίς Ευρώ πρόκειται να υπογράψουν οι Καταριανοί, οι κυριότερες αφορούν τη προμήθεια μεταφορικών ελικοπτέρων, επιθετικών ελικοπτέρων και νέων μαχητικών αεροσκαφών.Οι Γάλλοι θεωρούν πως μπορούν να προωθήσουν στο Κατάρ με επιτυχία τα Rafale και NH90.

 Οι ανάγκες του Κατάρ μεταφράζονται σε 24-36 νέα μαχητικά αεροσκάφη.Μέχρι το τέλος του 2012 και μετά την αξιολογηση του Typhoon και του F-16 Block 52+, η επιλογή του νέου μαχητικού αεροσκάφους θα έχει ολοκληρωθεί, για να ξεκινήσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις. Στον αντίποδα πηγές από την Ντόχα θεωρούν πως το Κατάρ δεν βιάζεται για να αντικαταστήσει τα αεροσκάφη του...

 Οι Γάλλοι θεωρούν ότι "προηγούνται" λόγω των επιδόσεων του αεροσκάφους σε σχέση με τα F-15 και F-18 κατά την αξιολόγηση τους στο ερημικό κλίμα (50°C) της χώρας και της δέσμευσης του Εμίρη να αντικαταστήσει τα -5 με Rafale.Σε περιπτωση απόκτησης του Rafale, η Γαλλική πλευρά έχει δεσμευτεί για να βρεί αγοραστή στα 12 Mirage 2000-5 όπως είχε συμβεί και με τα Mirage F-1 το 1994, που από το Κατάρ κατέληξαν στην Ισπανία (χαρακτηριστικά η La Tribune αναφέρει σαν δυνητικούς αγοραστές την Τυνησία και την Αίγυπτο).

Το ίδιο έργο ... με τα Η.Α.Ε.

 Σύμφωνα με τον ιστότοπο «defence-point.gr», ο υπουργός Άμυνας της Λιβύης προχώρησε σε έντονη διάψευση της πρόθεσης της χώρας του να προχωρήσει στην αποδοχή της πρότασης που κατέθεσε η γαλλική εταιρία Dassault, να προμηθευτεί η βορειοαφρικανική χώρα τα μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-9 των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), προφανώς σε μια προσπάθεια της γαλλικής πλευράς για να ξεμπλοκαριστεί η προμήθεια των Rafale.

  Η διάψευση από τη μεριά του υπουργού Άμυνας ήλθε για να καταλαγιάσει ο θόρυβος που είχε δημιουργηθεί από δημοσιεύματα του αραβικού Τύπου, ενώ νωρίτερα είχαν προηγηθεί εξειδικευμένα στα ζητήματα της άμυνας ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Βέβαια, το θέμα δεν έχει κλείσει, αφού ο Λίβυος υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι η Γαλλία «είναι βασικός υποψήφιος» όταν ληφθεί η τελική απόφαση για τα μαχητικά που θα προμηθευθεί η Λιβύη. Το θέμα είχε απασχολήσει και το «defence-point.gr» σε μια εκτεταμένη παρουσίαση όπου είχε κατηγορηθεί η ελληνική πλευρά ότι δεν φρόντισε να αξιοποιήσει τις επαφές με τη μεσανατολική χώρα του Κόλπου με σκοπό να εξασφαλίσει τα υπερ-πολύτιμα στις σημερινές συνθήκες μαχητικά.

  Οι εξελίξεις αυτές ανοίγουν ένα παράθυρο «ευκαιρίας» για την ελληνική πλευρά. Η απόκτησή των συγκεκριμένων αεροσκαφών θα επιτρέψει τη συντομότερη απόσυρση παλαιοτέρων μαχητικών από την Πολεμική Αεροπορία, τη μείωση της πολυτυπίας και την κάλυψη του κενού των αποσυρθέντων με σύγχρονα αεροσκάφη, για τα οποία ήδη διατίθεται η πολυδάπανη υποδομή υποστήριξης, εκπαίδευσης και συντήρησης.

  Για να έχει όμως επιτυχία κάθε κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα με «στρατηγική ματιά», ως υποσύνολο της συνολικότερης σχέσης που επιχειρεί να οικοδομήσει η Ελλάδα με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επί τη βάσει του αμοιβαίου συμφέροντος. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει διακρατική συμφωνία, χωρίς ενδιάμεσους, με απόλυτη τήρηση όλων των όρων διαφάνειας.

  Πάνω απ’ όλα απαιτείται να αντιληφθεί η ελληνική κυβέρνηση την ανάγκη ενίσχυσης της Πολεμικής Αεροπορίας και των άλλων κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Και λόγω της οικονομικής κατάστασης, για αρκετό καιρό ακόμα, δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για μεγάλες και πολυδάπανες προμήθειες κύριου υλικού. Σε τέτοιες καταστάσεις ρόλο παίζουν οι στρατηγικές εταιρικές σχέσεις που χτίζονται με τις χώρες – συμμάχους και για να όταν επιλέγει κανείς συμμάχους εισέρχεται σε μία σχέση «δούναι και λαβείν».

  Φαντασία χρειάζεται και διάθεση για εξεύρεση «πολιτικών λύσεων», όχι μόνο με τα ΗΑΕ αλλά και με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές χώρες και οποιονδήποτε θα είχε τη διάθεση να βοηθήσει, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξης επωφελούς και για τα δυο μέρη συνεργασίας. Όσο καθυστερούμε ομφαλοσκοπώντας, οι επιλογές μειώνονται και σε βάθος χρόνου η στρατιωτική ισχύς της χώρας απομειώνεται τη στιγμή μάλιστα που είναι περισσότερο από όσο ποτέ αναγκαία όχι μόνο για την υπεράσπιση της ακεραιότητας της αλλά και των ζωτικών της συμφερόντων που πλέον επεκτείνονται στην Ανατολική Μεσόγειο.

 Όπως έγινε γνωστό, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) αποφάσισαν να δώσουν στη Λιβύη τον αεροπορικό στόλο των μαχητικών Mirage που διαθέτει, σε μια απόδειξη ότι η χώρα ουδέποτε είδε τα μαχητικά αυτά ως εμπορική πράξη, αλλά ως ένα ακόμα «εργαλείο επιρροής»… 

 Δεν έχει διευκρινιστεί εάν στη συναλλαγή εμπλέκεται κάποιο οικονομικό τίμημα, ή εάν η παραχώρηση θα προχωρήσει σε συνεργασία με τη Γαλλία, στο πλαίσιο της εικαζόμενης πρόθεσης του αραβικού κράτους να προβεί στην προμήθεια γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale.

 Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας tacticalreport.com,σε επίσκεψη που πραγματοποίησε ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ πριν 10 ημέρες στη Τυνησία συζητήθηκε το ενδεχόμενο πώλησης των Mirage 2000-9 των Η.Α.Ε.

Άρθρο του περιοδικού στρατιωτική ισσοροπία για την πρόθεση του ΥΠΕΘΑ να αγοράσει τα Mirage των ΗΑΕ.