Δύο βίντεο απο την εκπομπή "Με Αρετή και Τόλμη" για την 380Μ ΑΣΕΠΕ "Ουρανός" που πρόσφατα συμπλήρωσε 13 χρόνια από την ίδρυση της.

2009, ένταξη σε υπηρεσία

2011, συμμετοχή στην επιχείρηση "Unified Protector"

 19 Μαρτίου 2011 σε εφαρμογή του ψηφίσματος υπ’ αριθμ. 1973 του ΣΑ/ΟΗΕ, η Γαλλία εκκινεί την επιχείρηση Harmattan. Rafale C και Mirage 2000D που απογειώθηκαν από την προκεχωρημένη α/β Solenzara έπληξαν δυνάμεις των καθεστωτικών (τέσσερα αυτοκινούμενα πυροβόλα) ενώ προσέγγιζαν την Βεγγάζη. Τέσσερις ημέρες αργότερα τα Γαλλικά μαχητικά θα πραγματοποιήσουν την πρώτη αποστολή υπο-στρατηγικής κρούσης. 

Στο κατάστρωμα του Charles De Gaulles

 Με την έναρξη των επιχειρήσεων, οι 1/91, 3/3 και 12F ξεκίνησαν να προετοιμάζονται για μια ενδεχόμενη επιδρομή με τη χρήση βλημάτων Scalp, παράλληλα οι τρείς μοίρες βρίσκονταν σε συνεχή επικοινωνία μεταξύ τους. Στις 21 Μαρτίου θα φτάσουν οι "φάκελοι" των στόχων, δόθηκαν κατευθύνσεις και το προσωπικό ξεκίνησε να σχεδιάζει την αποστολή, οι μηχανικοί και οπλουργοί της 1/91 προετοίμασαν 2 αεροσκάφη και 1 εφεδρικό. 

Φωτογραφία αρχείου.Η διαμόρφωση υπο-στρατηγικής κρούσης για τα Rafale της 1/91 : δύο Scalp, τέσσερις Mica ( 2 IR + 2 RF ) και 2 δεξαμενές καυσίμου των 2200 λίτρων. To συνολικό βάρος των αεροσκαφών άγγιζε τους 22 τόνους.

  Νωρίτερα στη μοίρα είχαν φτάσει εικόνες υψηλής ευκρίνειας από το δορυφόρο παρατήρησης  Helios, οι στόχοι αναγνωρίσθηκαν και οι τρισδιάστατες εικόνες τους, πέρασαν στη μνήμη των Scalp. Σε λιγότερο από 12 ώρες είχαν σχεδιασθεί και τα δύο σκέλη της αποστολής, η πτήση των Rafale με τις παράμετρους άφεσης, και το προφίλ πτήσης των Scalp, ο χρόνος άφιξης στους στόχους και η γωνία προβολής τους.

 Τα ξημερώματα της 23ης Μαρτίου του 2011 δύο Rafale της 1/91 "Gascogne" απογειώθηκαν από την α/β Saint Dizier, 25 λεπτά αργότερα συναντήθηκαν με ζευγάρι Mirage 2000D της 3/3 "Ardennes" που είχε απογειωθεί από την α/β Nancy. Τα αεροσκάφη κατευθύνονται προς τη Κορσική, εκεί δύο C-135FR της GRV 2/91 "Bretagne" θα ανεφοδιάσουν την τετράδα η οποία θα συνεχίσει με πορεία προς τις ακτές της Λιβύης. Τα 2 Rafale M της 12F που νωρίτερα είχαν απονηωθεί, ανοιχτά της Σικελίας από το αεροπλανοφόρο Charles De Gaulles ενσωματώνονται στο πακέτο. Την διοίκηση της αποστολής έχουν τα Mirage 2000D της 3/3, λόγω της εμπειρίας των πληρωμάτων αλλά και επειδή η 1/91 κατέστη επιχειρησιακή στο ρόλο της υπο-στρατηγικής κρούσης μόλις μερικές ημέρες νωρίτερα.

Rafale M της Marine Nationale με Scalp στο κοιλιακό φορέα, λίγο πριν απονηωθεί από το CDG

 Με πορεία προς το στόχο τα τρία ζευγάρια πετούν σε ύψος 12.000 ποδών, βρίσκονται σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους και τηρούν σιγή ασυρμάτου. Χειριστές και ΧΟΣ έχουν την ελάχιστη δυνατή φωνητική επικοινωνία, ελέγχουν ξανά όπλα και πορεία ενώ μεταξύ τους τα αεροσκάφη, ανταλλάσσουν πληροφορίες μέσω Link 16. Έξω ήταν όλα ήρεμα, κανένα εχθρικό ραντάρ δεν "φώτισε" το πακέτο παρόλα αυτά, ο σχηματισμός πέταξε σε περιβάλλον έντονων ηλεκτρονικών εκπομπών καθώς όλα τα μέσα της συμμαχία σάρωναν το θέατρο επιχειρήσεων.

 Σε κάποιο σημείο της διαδρομής προέκυψε πρόβλημα με τον υπολογιστή ενός εκ των δύο Μirage 2000D, πλέον ήταν αδύνατο για το αεροσκάφος να πραγματοποιήσει βολή, έτσι το Mirage απλά συνόδευσε την αποστολή (;). Η προτεραιότητα των στόχων άλλαξε εν πτήση και ένα Rafale B ανέλαβε να πλήξει τον στόχο του Mirage (στο έδαφος, είχαν περαστεί στη μνήμη των Scalp περισσότεροι από ένας στόχοι).

 Μερικά λεπτά αργότερα, όλα ήταν έτοιμα για την βολή, ελέγχθηκαν για τελευταία φορά, το σήμα του GPS και τα στοιχεία του αδρανειακού συστήματος ναυτιλίας, του φορέα και του όπλου. Το Rafale πέρασε το πρώτο προκαθορισμένο σημείο άφεσης, ο  κινητήρας του Scalp ενεργοποιήθηκε... υπήρξε ένα ελαφρό τράνταγμα και το FBW αντιστάθμισε την ασυμμετρία του φορτίου, ένα λεπτό αργότερα το αεροσκάφος πέρασε από το δεύτερο προκαθορισμένο σημείο άφεσης. Η αποστολή των Rafale B δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη καθώς με την βολή των Scalp, τα αεροσκάφη μετέπεσαν σε ρόλο εναέρια υπεροχής παρέχοντας προστασία στα υπόλοιπα αεροσκάφη.

 Μέσα σε 10 λεπτά εξαπολύθηκαν και οι 7 Scalp και τα αεροσκάφη αναχώρησαν από ζώνη μάχης με κατεύθυνση προς τα C-135F. 30 λεπτά  αργότερα και ταξιδεύοντας με mach 0.8 οι Scalp έφτασαν στην Al-Jufra. Τα σημεία άφεσης και το προφίλ της πτήσης των βλημάτων είχαν επιλεγεί ώστε να εμπεριέχεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού και του κορεσμού.

 Η αποστολή για το ζευγάρι της 12 Flotille διήρκεσε περίπου 60 λεπτά, ενώ για τα "Gasogne" και "Ardennes" πάνω από 5 ώρες. Το αποτέλεσμα της επιδρομής θα γίνει γνωστό μια ημέρα αργότερα όταν στα επιτελικά γραφεία θα φτάσουν οι εικόνες του Helios... και οι 7 Scalp είχαν βρεί στόχο.

H α/β Al Jufra, από πάνω προς τα κάτω : εγκατάσταση ραντάρ, αποθήκες πυρομαχικών ενισχυμένα υπόστεγα

 Με το πέρας της πρώτης επιδρομής οι μοίρες βρίσκονταν σε κατάσταση αναμονής σε περίπτωση που χρειαζόταν να επαναλάβουν μια αποστολή. Τέσσερις μέρες αργότερα, στις 27 Μαρτίου δύο Rafale Β-EC της 1/91 και δύο Rafale M απογειώθηκαν. Για την αποστολή επελέγησαν διαφορετικά πληρώματα, για την απόκτηση εμπειρίας. Ο στόχος της 27ης Μαρτίου δεν έχει γίνει γνωστός (εκείνη την ημέρα οι Γαλλικές δυνάμεις χτυπήσαν κέντρο διοίκησης, Βόρεια της Τρίπολης), κατά το σχεδιασμό της αποστολής υπήρξε ιδιαίτερη μνεία ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι παράπλευρες απώλειες, αυτό επετεύχθη με τη κατάλληλη γωνία προσβολής και το χρονισμό στους πυροσωλήνες για τον έλεγχο της πυροδότησης της κεφαλής μάχης BROACH.

27.03.11 : Επιστρέφοντας στο CDG τη προσοχή των χειριστών τράβηξαν λάμψεις προερχόμενες από τους Scalp που είχαν εξαπολύσει νωρίτερα

 Στις 10 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί η τρίτη και τελευταία επιδρομή, αυτή τη φορά τα αεροσκάφη θα επιχειρήσουν σε μεγαλύτερο βάθος. Οι στόχοι "αξίας" που χτυπήθηκαν εκείνη την ημέρα στην ενδοχώρα :

Waddan : Αποθήκη πυρομαχικών.

 Αυτή τη φορά συμμετείχαν 2 Βρετανικά Tornado GR4 και 2 Ιταλικά Tornado IDS. Τα Γαλλικά Rafale της 1/7 Provence τα οποία προηγούνταν κατα 20-30 λεπτά των συμμάχων, αφού πραγματοποίησαν τις αφέσεις παρείχαν κάλυψη στα Tornado για εξαπολύσουν με ασφάλεια τους Storm Shadow. Η αποστολή διήρκεσε οκτώ ώρες και τα αεροσκάφη πραγματοποίησαν τρείς εναέριους ανεφοδιασμούς, δύο προς το στόχο και έναν κατά την επιστροφή.

 Στην επιχείρηση Harmmatan οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν 15 Scalp (7+4+4) στις τρεις προαναφερόμενες επιδρομές. Ανάλογες αποστολές πραγματοποίησαν οι Ιταλοί με 20 - 30 αφέσεις Storm Shadow, οι Βρετανοί με 80 Storm Shadow - Tomahawk (δεν υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία) και τα ΗΑΕ με το συνδυασμό Mirage 2000-9/Black Shaheen (άγνωστος αριθμός). 

 Με το πέρας της Unified Protector πέρα από τις αρνητικές διαπιστώσεις για τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις, ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στη "συμμαχία" η ικανότητα των Άγγλων και των Γάλλων με την οποία σχεδίαζαν και διεξήγαγαν πλήγματα μακράς αποστάσεως κατά στρατηγικών και τακτικών στόχων, όπου έπαιρναν το πράσινο φως από τη πολιτική ηγεσία τη τελευταία στιγμή, υποδεικνύοντας έτσι την άριστη εσωτερική δομή και τα μέσα υποστήριξης τους.

Les Aviateurs Dans L'Operation Harmattan : J+3 Pemier Raid Scalp

Air & Cosmos 2305

DTI 2011/12

09.2009 : Φιλικές ανησυχίες, όταν η 331 ΜΠΚ κηρύχθηκε επιχειρησιακή με τα νέα βλήματα (C) Hurriyet

Η διαρροή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης μίας διαβαθμισμένης έκθεσης της δανέζικης Αεροπορίας με την αξιολόγηση των πρόσφατων επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, έφερε σε δύσκολη θέση τόσο την κυβέρνηση της χώρας όσο και τη Συμμαχία.

Η διαβαθμισμένη ως απόρρητη έκθεση με τίτλο «Libya Mission» («Αποστολή στη Λιβύη») συντάχθηκε από την Τακτική Αεροπορική Διοίκηση (FTK) της δανέζικης Αεροπορίας και λόγω λάθους απεστάλη ως ηλεκτρονικό αρχείο στον όμιλο «Politiken», έναν από τα πιο σημαντικούς στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη χώρα. Η αποστολή έγινε σε ανταπόκριση σχετικού αιτήματος για αποδέσμευση πληροφοριών για τις δανικές επιχειρήσεις στη Λιβύη από τον «Politiken», οπότε προφανώς εκ παραδρομής συμπεριέλαβε το διαβαθμισμένο υλικό.

Σε εθνικό επίπεδο η δημοσιοποίηση της έκθεσης προκάλεσε σάλο αφού αποκαλύφθηκε ότι η δανέζικη Αεροπορία «ξεμένοντας» από όπλα ακριβείας αέρος – εδάφους, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, προμηθεύτηκε κατευθυνόμενες βόμβες από το Ισραήλ, αφού όλες οι προσπάθειες προμήθειας όπλων από τα αποθέματα των συμμαχικών χωρών δεν είχαν αποτέλεσμα.

Το καταπληκτικό στην υπόθεση είναι η πρώην υπουργός Άμυνας ενώ παραδέχθηκε ότι η εξάντληση των αποθεμάτων όπλων ήταν εν γνώσει της, εν τούτοις δήλωσε ότι έδωσε το πράσινο φως για την προμήθεια τους από την Ολλανδία και την Πολωνία, χωρίς να θυμάται οποιαδήποτε εμπλοκή του Ισραήλ.

Σε συμμαχικό επίπεδο η δανέζικη Αεροπορία ασκεί δριμεία κριτική στο ΝΑΤΟ και τις επιχειρησιακές του δομές για έλλειψη ικανότητας διεξαγωγής και συντονισμού των επιχειρήσεων με ιδιαίτερη έμφαση στη στοχοποίηση. Το ΝΑΤΟ, κατά τους Δανούς, αποδείχθηκε ανίκανο όχι μόνο να συντονίσει τις αεροπορικές επιχειρήσεις αλλά και να παρέχει στα μαχητικά αξιόπιστες πληροφορίες για στόχους που επρόκειτο να εμπλέξουν. Το ίδιο ανεπαρκής ήταν και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αεροπορικών προσβολών και ειδικότερα των παράπλευρων απωλειών στον πληθυσμό και τις μη στρατιωτικές υποδομές, που είχε ως αποτέλεσμα να περιοριστεί τόσο ο αριθμός όσο και η έκταση των προσβολών. 

Στην έκθεση μάλιστα σημειώνεται ότι η μεταβίβαση της ευθύνης της διεξαγωγής των αεροπορικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, συνοδεύτηκε από σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας τους. Ως ένας από τους κύριους παράγοντες για αυτό σημειώνεται η περιορισμένη δυνατότητα των συμμαχικών δυνάμεων συλλογής τακτικών πληροφοριών.

Στην κριτική των Δανών το ΝΑΤΟ αντέδρασε με τον πολιτικά ορθό τρόπο. «Τα προβλήματα που εντοπίσθηκαν στη δανέζικη έκθεση θα αντιμετωπισθούν στο πλαίσιο του σχεδίου ‘Smart Defence’ και της νέας δομής διοίκησης»…

Πηγή 

 Ο υπουργός άμυνας Andrew Robathan στις 22 Οκτωβρίου απαντώντας σε ερώτηση στο κοινοβούλιο δήλωσε πως οι ένοπλες δυνάμεις  έκαναν χρήση 80 συνολικά πυράυλων μακρού πλήγματος Storm Shadow και Tomahawk εκτοξευόμενους από αεροσκάφη και υποβρύχια αντίστοιχα.

 Τα Tornado GR4 230 έκαναν εκτεταμένη (230) χρήση πυραύλων Brimstone καθώς μειωνόταν ο κίνδυνος παράπλευρων απωλειών σε κατοικημένες περιοχές.

To Eurofighter Στην Unified Protector

Τα Αποτελέσματα Προσβολής Αεροπορικής Βάσης Από Scalp

 Σήμερα απέσυρε η AMI και επίσημα τα τελευταία F-16,ήδη από το 2010 είχε σταλεί στην Αμερική η πρώτη παρτίδα ενώ στις 8 Μαΐου του 12 οχτάδα μαχητικών πέταξε από την Ιταλία με τελικό προορισμό τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα την αεροπορική βάση Davis Monthan όπου και τέθηκαν σε μακρά αποθήκευση.

 Τα F-16 είχαν είχαν επιλεγεί από την Ιταλία σαν ενδιάμεση λύση έως ότου οι πρώτες μοίρες Eurofighter να καταστούν πλήρως επιχειρησιακές.

 Μεταξύ 2003 και 2004 η ΑΜΙ παρέλαβε 30 μονοθέσια,4 διθέσια και 4 αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν σαν πηγή ανταλλακτικών.Πριν φτάσουν στην Ιταλία τα F-16 πέρασαν πρόγραμμα εκσυγχρονισμού και δοκιμής αναβάθμισης falcon-up.

 Από τα συνολικά 34 Viper που παραδόθηκαν,8 από αυτά πέταξαν με επετειακό διάκοσμο ενώ 6 χάθηκαν σε ατυχήματα με τους χειριστές τους να κάνουν επιτυχή χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος.

 Τη τελευταία περίοδο της επιχειρησιακής τους ζωής τη πέρασαν συνοδεύοντας ''πακέτα'' μαχητικών  στα πλαίσια της επιχείρησης Unified Protector γράφοντας 1559 ώρες πτήσης σε αποστολές εναέριας υπεροχής και QRA.

 Η αεροπορική βάση Al Jufra στη Λιβύη μετά την προσβολή της από επτά Scalp που εξαπολύθηκαν από Rafale B,Mirage 2000D της αεροπορίας και δύο από Rafale M του ναυτικού τη νύχτα της 23ης Μαρτίου του 2011.

 Το κλιμάκιο των Ef είχε ειδοποιηθεί στις 17 Μαρτίου για πιθανή εμπλοκή του στις επιχειρήσεις στη Λιβύη και τρείς μέρες αργότερα είχαν μετασταθμεύσει στην Ιταλία,18 ώρες μετά την άφιξη τους δύο αεροσκάφη πέταξαν στη πρώτη τους αποστολή.Ως την απομάκρυνση τους από το θέατρο των επιχειρήσεων τα Eurofighter πετούσαν κατά μέσο όρο 4 αποστολές την ημέρα.και επέδειξαν υψηλή διαθεσιμότητα υποστηριζόμενα μόλις από 31 άτομα.Αποστολή προσβολής στόχων εδάφους εκτέλεσαν στις 31 Μαρτίου ενώ μια εβδομάδα αργότερα πέταξαν σε multirole αποστολή.

 Οι Βρετανοί ιπτάμενοι είχαν να πετάξουν σε αποστολή κρούσης πάνω από ένα χρόνο,έτσι έβαλαν 2 εκπαιδευτικές πτήσεις στον εξομοιωτή για να ''φρεσκάρουν'' τις διαδικασίες άφεσης όπλων αέρος-εδάφους.Η δεύτερη ''φουρνιά'' πιλότων είχε μηδενική εμπειρία σε αποστολές κρούσης,έτσι με εκπαίδευση μόλις μιας εβδομάδας στη Μεγάλη Βρετανία χαρακτηρίστηκαν combat ready και πήραν μέρος στις επιχειρήσεις χτυπώντας επίγειους στόχους στη Λιβύη.

 Η συνήθης διαμόρφωση των Typhoon ήταν 4xπυραύλοι αέρος-αέρος,4x1000 LGB,1 ατρακτίδιο στόχευσης και δύο υποπτερυγικές δεξαμενές καυσίμου,τα μαχητικά σκαρφάλωναν στα 40.000 πόδια και με ταχύτητα 500 κόμβων και εκμεταλλευόταν την -σχετικά- λίγη κατανάλωση καυσίμου.

 Ελλείψεις παρουσιάστηκαν σε μέσα εναέριου ανεφοδιασμού με το 80% των εναέριων ανεφοδιασμών να πραγματοποιείτε από αεροσκάφη της USAF,εκτός από την Γαλλία και τη Βρετανία η υπόλοιπη Ευρώπη παρατάσσει μόλις 24 εναέρια τάνκερ.Η έναρξη των επιχειρήσεων βρήκε την Armee de L'Air με 14 KC-135 Stratotanker τα οποία παρουσίασαν χαμηλή διαθεσιμότητα και τη Μ.Βρετανία με τα γηρασμένα 12 VC-10 και τα 4 Tristar τα οποία προβλέπεται να αποσυρθούν πριν την έλευση των Α330 MRTT.

 Ακόμη έλλειψη μέσων παρουσιάσθηκε σε αποστολές καταστολής εχθρικής αεράμυνας ενώ η απουσία εξειδικευμένου σε αποστολές CSAR μέσου δημιουργούσε ζητήματα για αποστολές διάσωσης στην ενδοχώρα της Λιβύης.

 Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η RAF και η ADLA με στόλο 250-350 μαχητικών μπορούσαν να διαθέσουν μόλις 25.Σίγουρα παίζει ρόλο και η συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν αλλά ο αριθμός δεν δικαιολογείται.

 Τα προγράμματα εκσυγχρονισμού και οι αναβάθμισεις μέσης ζωής που ''έτρεχαν'' στην Ευρώπη τη προηγούμενη δεκαετία απέδωσαν καρπούς καθώς σχεδόν όλα τα μαχητικά που συμμετείχαν μπορούσαν να φέρουν ατρακτίδια στόχευσης/ISTAR (Inteligence,Surveilance,Target Acquisicion,Recce) και σε συνδυασμό με τα όπλα που πιστοποιήθηκαν,μπορούσαν να φέρουν σε πέρας πολύπλοκες αποστολές αυξάνοντας την ευελιξία στο σχεδιασμό.

 Εντύπωση έχει προκαλέσει η ικανότητα των Eυρωμαχητικών να πετούν σε πολύπλοκες αποστολές και να χτυπούν στόχους χωρίς τη βοήθεια ground controllers και παρατηρητών να καταδεικνύουν τους στόχους όπως συμβαίνει στις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

 Ένα ακόμη αξιομνημόνευτο σημείο της εκστρατείας ήταν η ταχύτητα με την οποία οι Άγγλοι και οι Γάλλοι σχεδίαζαν και διεξήγαγαν στρατηγικά πλήγματα μακράς αποστάσεως όπου έπαιρναν το πράσινο φως από τη πολιτική ηγεσία τη τελευταία στιγμή υποδεικνύοντας έτσι την άριστη εσωτερική δομή και τα μέσα υποστήριξης τους.

 Και οι δύο χώρες πραγματοποίησαν επιδρομές ελικοπτέρων ''εφορμόντας'' από τη θάλασσα.Οι Βρετανοί επιχειρούσαν με 5 Ah-64 Apache και οι Γάλλοι με 10 EC-665 Tiger αν και τα αποτελέσματα προς το παρών αξιολογούνται,στο μέλλον θα δούμε και άλλες τέτοιες ενέργειες.

 Στο ''κομμάτι'' ISTAR (Inteligence,Surveilance,Target Acquisicion,Recce) έγιναν άμεσα αντιληπτές οι Ευρωπαϊκές δυνατότητες,το pod του Gripen κατέπληξε με την ποιότητα εικόνας και την αποκρισμότητα του,επίσης το Areos NG της Thales σε χρήση με το Rafale απέδωσε αρκετά καλά ενώ σχεδιάζουν να βελτιώσουν το Damokles για να αποκτήσει καλύτερη δυνατότητα αναγνώρισης στόχων μικρού μέγεθους .Τα Βρετανικά Tornado πετούσαν με το Raptor της Raytheon.

 Κύριο όπλο κρούσης των Γάλλων ήταν η βόμβα της Sagem AASM (Armement Air-Sol Modulaire) με συνολικά 225 αφέσεις,H διπλή καθοδήγηση του όπλου GPS-Laser σε συνδιασμό με την απόδοση του,τους άφησε ικανοποιημένους.Σε μια περίπτωση SA-3 χτυπήθηκε από AASM από απόσταση μεγαλύτερη των 25ν.μ.Παρόλα αυτά φάνηκε η έλλειψη όπλου κατηγορίας SDB,όπου στο μέλλον δεν αποκλείεται να εξελίξουν βόμβα μικρής διαμέτρου.

 Τα Βρετανικά Tornado Gr.4 έριξαν πάνω από 700 βόμβες Paveway IV 500lb laser/gps επίσης η ευρεία χρήση του Brimstone οδήγησε την Βρετανία σε επείγουσα παραγγελία από την MBDA ενώ στο όπλο προστέθηκε καθοδήγηση laser.Οι μικρότερες αεροπορικές δυνάμεις είδαν τα αποθέματα τους σε κατευθυνόμενα όπλα να μειώνεται τάχιστα οδηγώντας εν μέσω επιχειρήσεων να προχωρήσουν σε παραγγελία JDAM.

Flygvapnet : Με την ένταξη της Σουηδίας στις επιχειρήσεις τα Gripen απογειώθηκαν χωρίς να γνωρίζουν το τελικό προορισμό τους ,τον έμαθαν στην Ουγγαρια όπου σταμάτησαν για ανεφοδιασμό.Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετώπισαν ήταν με τα καύσιμα,τα Gripen επιχειρούσαν από τη βάση του USN στη Σικελία όπου χρησιμοποιούνταν το καύσιμο JP-5 στο οποίο δεν ήταν πιστοποιημένα.Μέχρι να παραληφθεί ποσότητα JP-8,τα Gripen απογειώνονταν και ανεφοδιάζονταν στον αέρα από C-130 της Σουηδικής π.α.

 Ακόμη προβλήματα εμφανίστηκαν στο τομέα των επικοινωνιών,στα Gripen πήρε πάνω από τρείς εβδομάδες για να δοθούν τα κλειδιά κρυπτογράφησης του ΝΑΤΟ.Ασφάλεια επικοινωνιών σύμφωνα με τα ΝΑΤΟικά πρότυπα δεν υπήρχε όπως επίσης η δυνατότητα διασύνδεσης air-ground  με Link 16.Παρόλα αυτά τα 8 Gripen της πρώτης ''παρτίδας'' και τα 5 της δεύτερης πήραν μέρος σε 650 αποστολές συμπληρώνοντας 2.000 ώρες πτήσης και τραβώντας 150.000 αναγνωριστικές φωτογραφίες.Η Σουηδική π.α. τη τελευταία φορά που συμμετείχε σε αεροπορικές επιχειρήσεις ήταν πριν 50 χρόνια στην Αφρική.

RDAF : Η Βασιλική Αεροπορία της Δανίας με εμπειρία από τις επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν ''ενσωματώθηκε'' αρκετά γρήγορα .Συμμετείχε με 6 f-16AM  και πήρε μέρος σε 600 αποστολές πραγματοποιώντας 930 αφέσεις βομβών BLU-109,LJDAM και PAVEWAY (17% των συνολικών όπλων που ρίφθησαν ) .Με την BLU-109 χτυπούσαν κέντρα διοικήσης και υψηλής αξίας στόχους,σε κάποια χρονική στιγμή της εκστρατείας η RDAF  ηταν η μόναδικη αεροπορία που είχε στο οπλοστάσιο της,την BLU-109.Σε μια αποστολή μια BLU-109 καθοδηγήθηκε σε τρύπα που είχε ανοίξει πρωτύτερα άλλο μαχητικό για να καταστρέψει υπόγειες εγκαταστάσεις.

 Οι Δανοί από την συμμετοχή τους στην Unified Protector ''βλέπουν'' θετικά τον Aim-9Χ και τις SDB  ,προτεραιότητα τους όμως είναι η αύξηση των ικανοτήτων αναγνώρισης.Τα ατρακτίδια Lantirn -τα οποία αν και παραδόθηκαν το 2006 δεν είναι τελευταία ς γενιάς- προβλέπεται να αντικατασταθούν ή να αναβαθμιστούν.

19 Μαρτίου - 31 Οκτωβρίου επιχείρηση Harmattan 5600 έξοδοι αεροσκαφών,40 επιδρομές ελικοπτέρων,καταστροφή 1700 στόχων,δύναμη 4200 ατόμων...

Το λεύκωμα μπορείτε να το δείτε από εδώ.

 Τα μαχητικά της Aeronautica Militare Italiana (AMI) και της Marina Militare πραγματοποίησαν συνολικά 710 αφέσεις κατευθυνόμενων βομβών και πυραύλων.

 Στην 7μηνη επιχείρηση πήραν μέρος 12 διαφορετικοί τύποι αεροσκαφών.Η ΑΜΙ συμπλήρωσε 7,300 ώρες πτήσης σε 1,900 εξόδους χρησιμοποιώντας Tornado IDS και AMX για αποστολές αναγνώρισης και κρούσης με JDAM,Paveway και Storm Shadow,Tornado ECR για καταστολή της εχθρικής αεράμυνας,F-16 και  Eurofighter για την επιτήρηση της No Fly Zone C-130J και 767 tanker για εναέριο ανεφοδιασμό και UAV Reaper για αποστολές αναγνώρισης.

 Τα Tornado IDS για πρώτη φορά χρησιμοποιήσαν JDAM ενώ έβαλλαν 20 (άλλες πηγές αναφέρουν 30) Storm Shadow  με ποσοστό επιτυχίας 97%.Τα ΑΜΧ ''φόρεσαν'' τα ατρακτίδια σκόπευσης Litening II για την καθοδήγηση των Paveway.Συνολικα 550 αφέσεις βομβών από τα μαχητικά της ΑΜΙ.

 Τα 8 AV-8 Harrier του ναυτικού συμπλήρωσαν 1,221 ώρες σε αποστολές βομβαρδισμού (160 κατευθυνόμενες βόμβες αφέθησαν) και  επιβολής απαγόρευσης πτήσεων επιχειρώντας από το αεροπλανοφόρο Garibaldi.Στις επιχειρήσεις έλαβαν μέρος και 30 ελικόπτερα EH-101, SH-3D και AB-212 που συμπλήρωσαν 1,921 ώρες στον αέρα.